Podziel się
Bookmark
A A A
  • Mapa imprez

    rozwiń

Dni Rybnika: zwiedzanie wystawy i wieży bazyliki św. Antoniego

Kategoria: Wystawy, Inne

Data wydarzenia: 
pt., 2015-06-12 09:00 - ndz., 2015-06-14 20:00

W ramach Dni Rybnika sporą atrakcją będzie możliwość zwiedzenia wieży bazyliki i zobaczenia wystawy prezentującej historię tej świątyni.

Muzeum w Rybniku we współpracy z parafią św. Antoniego organizuje specjalne udostępnienie wieży bazyliki w Dni Rybnika. Będzie to również okazja do zobaczenia wystawy przygotowanej przez muzeum, prezentującej historię rybnickiej świątyni. 

Harmonogram:

12.06 (piątek) - zwiedzanie w godz. 9.00-14.00  i 15.00-20.00
13.06 (sobota)  - zwiedzanie w godz. 9.00-14.00  i 15.00-20.00
14.06 (niedziela) - zwiedzanie w godz. 9.00-14.00  i 15.00-20.00

Wieżę bazyliki można zwiedzać od marca do września zgodnie z zasadami ustalonymi przez parafię św. Antoniego, znajdującymi się na stronie świątyni.


Krótki opis dziejów kościoła św. Antoniego Padewskiego 
Tekst: Aleksandra Grabiec i Bogdan Kloch

Niezwykle burzliwa jest historia powstania świątyni, owiane są mgłą tajemnicy rybnickie początki kultu św. Antoniego. Według najnowszych badań mamy pewność, iż jego uchwytne ślady w Rybniku sięgają schyłku XVII w. Pierwszym namacalnym przejawem kultu padewskiego patrona było ufundowanie ołtarza św. Antoniego w nieistniejącym już dziś kościele parafialnym pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (obecnie jego zachowana część stanowi kościół akademicki). Następnie w kościele Matki Boskiej Bolesnej, którego budowę ukończono w 1801 r., powstał nowy boczny ołtarz z przedstawieniem św. Antoniego, adorującego Matkę Bożą z Dzieciątkiem, jako opiekuna i wspomożyciela miasta. U schyłku XVIII lub na początku XIX wieku pojawia się jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów kultu św. Antoniego w Rybniku. Jest to drewniana figurka św. Antoniego z Dzieciątkiem (wysokości 95 cm), którą być może już w 1828 r. umieszczono w nowo wybudowanej murowanej kapliczce u zbiegu dróg w kierunku na Mikołów oraz Żory. Przez następne dziesięciolecia ludność miasta i okolic zanosiła tu modlitwy za wstawiennictwem padewskiego patrona. Dalszy rozwój jego pobożności wiązał się z potrzebą budowy nowego kościoła dla rozległej rybnickiej parafii.

Od lat siedemdziesiątych XIX wieku próbowano wznieść nowy kościół, ale pojawiające się przeciwności utrudniały realizację planów. Dopiero rybnicki proboszcz ks. Edward Bolik postanowił wznieść nowy kościół, oddając go w użytkowanie zakonowi ojców franciszkanów. Prace budowlane rozpoczęto w 1898 r., ale z powodu braku stosownego zezwolenia roboty przerwano.

Kolejna odsłona zmagań o nową świątynię rozpoczęła się kilka lat później w 1903 r. Wówczas potrzeby parafii połączono z godnym uhonorowaniem patrona miasta. Nowy proboszcz, ks. dr Franciszek Brudniok podjął to wyzwanie. Kościół wybudowano według projektu popularnego wówczas architekta Ludwiga Schneidera. Pomimo pojawiających się trudności budowlanych i ekonomicznych, budowa trwała zaledwie dwa lata, bowiem ukończono ją 18 listopada 1905 roku. Poświęcenie kościoła, który za patrona otrzymał św. Antoniego, miało miejsce dopiero 29 września 1907 r., a w osiem lat później, 29 września 1915 r., odbyła się jego konsekracja.  W świątyni swoje miejsce na stałe znalazła wspomniana już figurka św. Antoniego z Dzieciątkiem (umieszczona została w głównym ołtarzu), natomiast mała kapliczka stojąca poniżej wybudowanego kościoła uległa rozbiórce.

W tym czasie nowa świątynia stała się drugim kościołem parafii, gdyż nie został on przekazany franciszkanom. Pełnił tę rolę w parafii przez ponad czterdzieści lat. Utarł się wówczas termin „stary kościół” dla świątyni Matki Boskiej Bolesnej oraz „nowy kościół” dla nowo wzniesionego kościoła św. Antoniego. W tym czasie dwukrotnie został ciężko uszkodzony (1921 r. i 1945 r.). Zniszczenia wyłączały go na jakiś czas z użytku, a nawet groziły rozbiórką, tak jak to zaproponowana tuż po zakończeniu II wojny światowej. Jednakże kościół uratowano i stopniowo upiększano.

Nową odrębną parafię planowano powołać już w latach trzydziestych, ale ostatecznie wojna zahamowała ten proces i dopiero na początku lat 50., pomimo zawirowań politycznych, kościół św. Antoniego został podniesiony do rangi kuracji. Nastąpiło to 10 lutego 1952 r. Natomiast z dniem 28 maja 1957 r. utworzono parafię nieusuwalną pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy.

Przez kolejne lata świątynia była nadal symbolem miasta. Tragiczny w skutkach okazał się pożar w 1959 r., gdy w nocy z 14 na 15 października ogień strawił południową wieżę. Płomienie, wysoka temperatura i niezwykle trudna akcja gaśnicza nadwątliły konstrukcję świątyni, niemniej rozległe zniszczenia zostały naprawione. Dla sporej części rybniczan „nowy kościół” z jego odpustem i procesją ulicami miasta był jedną z form umacniania chrześcijańskiego ducha górnośląskiego społeczeństwa w komunistycznej rzeczywistości. Tu odbyła się peregrynacja kopii wizerunku jasnogórskiej „Czarnej Madonny”, a w świątyni spotykała się katolicka społeczność Rybnika w czasie Tygodni Kultury Chrześcijańskiej.  Z tej największej świątyni miasta po dziś dzień wyrusza Rybnicka Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Wielkie zasługi w życie parafii i społeczności miasta w schyłkowym okresie dyktatury PRL wniósł śp. proboszcz ks. Alojzy Klon.

Po likwidacji systemu PRL dla świątyni nadeszła nowa epoka. Decyzją Ojca Świętego Jana Pawła II, kościół św. Antoniego Padewskiego w 1993 r. został podniesiony do godności Tytularnej Bazyliki Mniejszej. W czerwcu tegoż roku Jan Paweł II wydał specjalną bullę potwierdzającą nowy status kościoła. W 2006 r. decyzją Rady Miasta Rybnika, św. Antoni ponownie, oficjalnie, został uznany za patrona Miasta Rybnika. W ostatnich kilkunastu latach przeprowadzono modernizację tej niezwykle cennej świątyni oraz jej otoczenia. Głównym orędownikiem prac był ówczesny proboszcz ks. Franciszek Musioł. Dokonano rekonstrukcji dekoracji malarskiej świątyni, jak również wzbogacono ją o nowe wątki. Także poddano konserwacji wyposażenie kościoła, wstawiono również nowe witraże oraz dość oryginalne główne drzwi wejściowe. Szybkiej interwencji konserwatorskiej wymagały mury świątyni oraz obu wież. Dokonano ogromnej pracy, odnawiając i uzupełniając ceglane ubytki w elewacji, odnowiono także cenne kamienne detale architektoniczne. Udało się w południowej wieży stworzyć punkt widokowy oraz przestrzeń pod wystawę poświęconą tej świątyni. W 2014 r., po przejściu na emeryturę ks. F. Musioła, na jego miejsce powołany został nowy proboszcz - ks. dr Grzegorz Olszowski.

 

 

 

 

 

Tagi:

Dodane

Galeria

Mapa - rozwiń

Powiązane

Obiekty

Komentarze Zarejestruj się lub Zaloguj się, aby dodać komentarz